در یک نگاه کلان می توان سیاست خارجی ایران را در قرن معاصر به دو دوره قبل از انقلاب اسلامی 1357 و بعد از آن تقسیم کرد. - در دوره پیش از انقلاب، راهبرد اصلی سیاست خارجی ایران وابستگی و موازنه مثبت بود. یعنی ایرانِ دوره ی پهلوی در سیاست خارجی مهره و ابزاری در خدمت سیاست های کلان منطقه ای امریکا بود و در اعطای امتیاز به قدرت های جهانی نیز سعی می شد به طور متوازن این امتیازات اهدا شود، به گونه ای که رضایت کشورهای گوناگون تامین شده و صدای اعتراضی بلند نشود و به طور طبیعی، در این فضای فکری مفهوم منافع ملی و امنیت ملیِ پایدار کمتر مورد توجه قرار می گرفت یا دست کم تابعی از وابستگی رژیم پهلوی به قدرت ...
ما را در سایت خبر24 دنبال میکنید
برچسب:
نویسنده: reza
بازدید: 180